یک دزد خرده‌پا خودرویی را می‌دزدد و در اقدامی تکانشی، یک پلیس موتورسوار را به قتل می‌رساند. او که تحت تعقیب مقامات است، تلاش می‌کند دختری را متقاعد کند تا با او به ایتالیا فرار کند.

برونو فارستیه، عکاس خبری، با وجود نداشتن باورهای سیاسی، به یک گروه شبه‌نظامی کشیده می‌شود که در ژنو مشغول جنگی پنهان علیه جنبش استقلال‌طلبی الجزایر است.

یک زن رقصنده که آرزوی بچه‌دار شدن دارد، برای اینکه دوست‌پسرش را حسود کند، به سراغ مرد دیگری می‌رود.

دوازده اپیزود از زندگی یک زن پاریسی و سقوط تدریجی او به ورطه تن‌فروشی.

فرانتس و آرتور، دو جوان تنبل و شیفته سینما، روزهای خود را با تقلید از ضدقهرمان‌های فیلم‌های نوآر و وسترن هالیوودی می‌گذرانند و در عین حال به دنبال اودیل زیبا هستند. این سه‌گانه ناسازگار در هر فرصتی هنجارها را زیر پا می‌گذارند، چه با رقص‌های هماهنگ در کافه‌ها و چه با بازیگوشی و دویدن در موزه لوور. در نهایت، نگاه رمانتیک آن‌ها به یاغی‌گری، آن‌ها را به برنامه‌ریزی برای یک سرقت سوق می‌دهد، اما بی‌تجربگی‌شان ممکن است آن‌ها را در شعله‌های شکوه به کام مرگ بکشاند؛ چیزی که شاید دقیقاً همان چیزی باشد که خودشان می‌خواهند.

لمی کوشن ماموریت دارد تا پروفسور فون براون، خالق یک کامپیوتر بدخواه که بر شهر آلفاویل حکومت می‌کند را نابود کند. لمی که با ناتاشا، دختر این دانشمند دوست شده است، باید از رازهای کامپیوتر کاملاً منطقی آلفا ۶۰ رمزگشایی کند و به ناتاشا معنای کلمه «عشق» را بیاموزد.

پی‌یرو از جامعه خسته‌کننده خود فرار می‌کند و همراه با ماریان، دختری که توسط آدم‌کش‌های الجزایری تعقیب می‌شود، از پاریس به سمت دریای مدیترانه همسفر می‌شود. آن‌ها زندگی غیرمتعارفی را در پیش می‌گیرند و مدام در حال فرار هستند.

پل، جوان آرمان‌گرایی که سعی دارد بفهمد می‌خواهد با زندگی‌اش چه کند، شغلی برای مصاحبه با مردم در یک شرکت تحقیقات بازار می‌گیرد. او با مادلین، خواننده پاپ مشتاق، هم‌خانه می‌شود. با این حال، پل از تجاری‌سازی رو به رشد در جامعه سرخورده شده است، در حالی که مادلین فقط می‌خواهد به موفقیت برسد. این داستان در قالب ۱۵ اپیزود کوتاه و غیرمرتبط روایت می‌شود.

یک سفر تفریحی به حومه شهر که قرار بود آرامش‌بخش باشد، به کابوسی بی‌پایان از ترافیک، انقلاب، آدم‌خواری و قتل تبدیل می‌شود؛ چرا که جامعه بورژوای فرانسه تحت فشار دغدغه‌های مصرف‌گرایانه خود شروع به فروپاشی می‌کند.

یک دانشجوی دختر بدون داشتن رابطه جنسی باردار می‌شود و این اتفاق افراد نزدیک و غریبه را به شیوه‌های مختلف تحت تاثیر قرار می‌دهد.

فردی که صدای او را می‌شنویم اما خودش را نمی‌بینیم، درباره پروژه‌ای صحبت می‌کند که چهار لحظه کلیدی عشق را به تصویر می‌کشد: ملاقات، اشتیاق جسمانی، اختلافات و جدایی، و در نهایت آشتی. این پروژه قرار است از طریق سه زوج جوان، میانسال و سالخورده روایت شود، اما مشخص نیست که قالب آن یک نمایشنامه، فیلم، رمان یا اپرا است. نویسنده این پروژه همواره توسط فردی خدمتکارمانند همراهی می‌شود. در همین حال، دو سال قبل از این ماجرا، یک مأمور دولتی آمریکایی با یک زوج سالخورده فرانسوی که در دوران جنگ جهانی دوم در گروه مقاومت می‌جنگیدند ملاقات می‌کند تا با یک کارگردان هالیوودی برای خرید حق ساخت داستان زندگی آن‌ها مذاکره کند. اعضای خانواده این زوج سالخورده بحث‌های داغی درباره مفاهیمی چون ملت، خاطره و تاریخ دارند.

آیا هنوز خاطرت هست که چگونه و چند وقت پیش، افکارمان را تعلیم دادیم؟ بیشتر اوقات از یک رویا آغاز کردیم. ما از اینکه چگونه در تاریکیِ مطلق، رنگ‌هایی با چنین شدت در ما پدیدار شد، شگفت زده بودیم. در قالب صدایی لطیف و آرام که موضوعاتی غافلگیرکننده، عمیق و به جا را بیان می‌کند. تصویر و کلمات همانند رویایی ناخوشایند هستند که بر شبی طوفانی نگاشته شده‌اند. زیر نظر یک چشم غربی. بهشت گمشده. جنگ همینجاست. چیزی جز سکوت نیست. چیزی جز ترانه‌ای انقلابی، یک داستان با پنج فصل، درست مثل پنج انگشت یک دست.

«ایده ساده است؛ یک زن متاهل و یک مرد مجرد با هم ملاقات می‌کنند؛ آن‌ها عاشق می‌شوند، بحث می‌کنند، مشت‌ها به پرواز درمی‌آیند؛ سگی میان شهر و روستا سرگردان می‌شود؛ فصل‌ها می‌گذرند؛ مرد و زن دوباره ملاقات می‌کنند؛ سگ خود را میان آن‌ها می‌یابد؛ دیگری در یکی است، یکی در دیگری است و آن‌ها سه نفر هستند؛ شوهر سابق همه چیز را در هم می‌شکند؛ فیلم دومی آغاز می‌شود: همانند فیلم اول، و در عین حال متفاوت؛ از نژاد بشر به استعاره عبور می‌کنیم؛ این با پارس کردن سگ و گریه‌های یک نوزاد پایان می‌یابد؛ در این میان، ما افرادی را خواهیم دید که از سقوط دلار، حقیقت در ریاضیات و مرگ یک سینه سرخ صحبت می‌کنند.» - جی‌ال‌جی

یک تامل سه بخشی (دوزخ، برزخ و بهشت) درباره شهر سارایوو در پی جنگ بوسنی، درباره فلسطین و اسرائیل، و درباره خودِ پدیده جنگ.

گودار که از سوی مدیران جشنواره فیلم کن ۲۰۰۰ ماموریت یافته بود تا فیلم کوتاهی برای شب افتتاحیه به مناسبت ورود سینما به دومین قرن کامل خود بسازد، در عوض یک رگبار ۱۷ دقیقه‌ای از تصاویر تدوین‌شده جنگ‌ها و جنایات نازی‌ها را ارائه می‌دهد که با بخش‌هایی از بازی موریس شوالیه در «ژی‌ژی» و فیلم خود گودار یعنی «از نفس افتاده» در هم آمیخته است.

کارگردان نامدار، ژان-لوک گدار، در این فیلم به تامل درباره جایگاه خود در تاریخ سینما، تعامل صنعت سینما و فیلم به عنوان هنر، و همچنین فرآیند خلق اثر هنری می‌پردازد.

این داستان تمثیلی و پیچیده، روایتگر تلاش انسان برای یافتن معنای معنوی است. وقتی خدا وارد بدن سیمون دونادیو، فیلم‌ساز دهه ۱۹۸۰ می‌شود، همسرش ریچل متوجه می‌شود که چیزی به هم ریخته است، اما تصمیم می‌گیرد به شوهرش که رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی دارد، وفادار بماند.

لمی کاوشن که به شدت از دنیا خسته و بیزار است و آخرین بار در فیلم «آلفاویل» گدار (فرانسه/۱۹۶۵) دیده شده بود، در حین تلاش برای رفتن از آلمان شرقی سابق به «غرب»، با چندین ماجرای عجیب روبرو می‌شود.

این روایت آزاد که کاملاً از نقل‌قول‌های ادبی منابع مختلف و دوره‌های تاریخی گوناگون تشکیل شده، درباره مردی آواره است که توسط زنی ثروتمند پیدا می‌شود و زن به زودی عاشق او می‌گردد. حادثه غرق‌شدنی رخ می‌دهد و مرد آواره می‌میرد، اما مدتی بعد او دوباره در زندگی زن ظاهر می‌شود و به دنبال کار می‌گردد. یا شاید این برادر دوقلوی آن مرد است؟

یکی از نوادگان شکسپیر تلاش می‌کند تا نمایشنامه‌های او را در جهانی بازسازی کند که پس از فاجعه چرنوبیل و نابودی بخش اعظم تمدن بشری، در حال بازسازی خود است.

گاسپار بازین کارگردان در حال کار روی یک فیلم سینمایی جدید است. در حال حاضر، او هنوز در مرحله جذب سرمایه و انتخاب بازیگران قرار دارد. او از ژان آلمریدا کمک می‌خواهد، تهیه‌کننده‌ای که زمانی محبوب بوده اما اکنون دوران سختی را می‌گذراند و برای تامین سرمایه مورد نیاز پروژه‌هایش با مشکلات زیادی روبروست. همسرش اوریدیس رویای ستاره سینما شدن را در سر می‌پروراند. یک بازی انحرافی بین این دو مرد شکل می‌گیرد؛ آلمریدا می‌خواهد همسرش را راضی نگه دارد، اما به دلیل شهرت بازین به عنوان یک اغواگر اصلاح‌ناپذیر، تمایلی به درخواست نقش برای اوریدیس ندارد.

امیل شنال و همسرش فرانسواز، به جیم فاکس وارنر، مدیر برنامه‌های بوکس فشار می‌آورند تا مبلغ قابل‌توجهی را که به آن‌ها بدهکار است پرداخت کند، در حالی که هم پلیس و هم مافیا این وضعیت را زیر نظر دارند. در همان هتل، بازرس نوو درباره قتلی که سال‌ها پیش رخ داده تحقیق می‌کند و خط داستانی او با ماجرای خانواده شنال تلاقی پیدا می‌کند.

سال ۱۹۸۱: در لحظه‌ای که جناح چپ قدرت را به دست آورد، تلویزیون فرانسه به گدار ماموریت داد تا فیلمی با موضوع تغییر بسازد. این فیلم نیز مانند «نامه‌ای به فردی بواش»، از ناممکن بودن اجرای این ماموریت متولد شد؛ چرا که فضایی که تغییر در آن ظاهر می‌شود، خود تصویر نیست، بلکه فاصله میان تصاویر است.

فیلم «اینجا و جایی دیگر» نام خود را از تصاویر متضادی گرفته است که از فداییان فلسطینی و یک خانواده فرانسوی در حال تماشای تلویزیون در خانه نشان می‌دهد. این اثر که در ابتدا توسط گروه ژیگا ورتوف به عنوان فیلمی درباره مبارزان آزادی‌خواه فلسطینی فیلمبرداری شده بود، بعدها توسط گدار به همراه آن ماری میویل بازسازی و تدوین شد.

در حین ساخت یک فیلم ویدئویی درباره یک چاپخانه کمونیستی، یک عضو اتحادیه و یک فعال چپ‌گرا درباره نحوه ارائه اطلاعات خود بحث می‌کنند؛ به ویژه اینکه چگونه برای دو تصویر خاص زیرنویس بنویسند: یکی از اعتراضات در پرتغال و دیگری از اعتصاب در فرانسه. یکی از آن‌ها تصمیم می‌گیرد به پسرش که یک کارگر یدی است و همراه با دوست‌دخترش در خارج از پاریس زندگی می‌کند نامه بنویسد و از مشکلاتش به این مرد جوان بگوید.

ژان لوک گدار ویدیو و فیلم را در استودیوی خود در گرنوبل ترکیب می‌کند و درباره چگونگی تامین بودجه فیلم بحث می‌کند. داستان روی دو مانیتور روایت می‌شود؛ جایی که یک زوج جوان طبقه کارگر در یک مجتمع آپارتمانی بلندمرتبه و خفقان‌آور زندگی می‌کنند و خیانت زن، جرقه‌ای برای اختلافات زناشویی آن‌ها می‌شود.

اعتصاب در یک کارخانه سوسیس‌سازی فرانسوی به تیره شدن روابط یک فیلم‌ساز و همسر خبرنگارش دامن می‌زند.

موضوع فیلم، عکسی از جین فوندا در حال بازدید از هانوی در طول جنگ ویتنام است. این فیلم می‌پرسد که جایگاه روشنفکر در مبارزه طبقاتی چیست و به طنزآمیز بودن حضور جین فوندا در این عکاسی صحنه‌سازی‌شده اشاره می‌کند.

این فیلم نشان می‌دهد که چگونه و چرا یک دختر ایتالیایی که ظاهراً انقلابی است، در واقع طعمه ایدئولوژی بورژوایی شده است.

تفسیر ژان لوک گدار و ژان پیر گورین از دادگاه «شیکاگو هشت» یا همان «شیکاگو هفت» که پس از فعالیت‌های اعتراضی کنوانسیون ملی دموکراتیک در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. قاضی هافمن به شخصیت قاضی هیملر (با بازی ارنست منزر) تبدیل می‌شود و متهمان به نمادی کوچک از انقلاب فرانسه بدل می‌گردند.

فیلمی با رویکرد سیاسی که در آن تصاویری الهام‌گرفته از یک فیلم وسترن هجوآمیز، با حمله به تمامی کلیشه‌های سینمایی تا آن زمان و بحث درباره ماهیت و امکان شکل‌گیری سینمای انقلابی همراه می‌شود.

ژان لوک گدار سینمای سیاسی و پرشور خود را به بریتانیا می‌آورد و به بررسی نشانه‌های انقلابی در جامعه اواخر دهه ۶۰ بریتانیا می‌پردازد. این اثر که به صورت مونتاژی از اقدامات سیاسی پراکنده و گوناگون ساخته شده (در راستای اقتباس گدار از تکنیک‌های تبلیغاتی ژیگا ورتوف، کارگردان شوروی)، طیف متنوعی از تصاویر را ترکیب می‌کند؛ از دانشجویانی که درباره گروه بیتلز بحث می‌کنند تا خط تولید کارخانه ام‌جی در آکسفوردشر، که همگی با شعارهای سیاسی روی صفحه نمایش تزیین شده‌اند.

پنج داستان کوتاه با فضایی معاصر. در نیویورک، مردم نسبت به بی‌خانمان‌هایی که روی پیاده‌روها خوابیده‌اند، حمله به یک زن در مقابل یک ساختمان مسکونی و زوجی که در تصادف رانندگی مجروح شده‌اند، بی‌تفاوت هستند. مردی که هویتش از او گرفته شده، روی تخت در میان بازیگرانی که رنج او را به تصویر می‌کشند جان می‌دهد. مرد جوان شاد و بی‌گناهی که در زمان جنگ در خیابان‌های شهر قدم می‌زند، بهای این بی‌گناهی را می‌پردازد. زوجی درباره سینما صحبت می‌کنند در حالی که زوج دیگری را تماشا می‌کنند که در آستانه بازگشت یکی از آن‌ها به کوبا، از عشق و حقیقت سخن می‌گویند. دانشجویان اعتصاب‌کننده یک کلاس دانشگاه را تسخیر می‌کنند و به دنبال آن بحثی درباره انقلاب یا تغییرات تدریجی درمی‌گیرد.

دو مبارز به نام‌های امیل روسو و پاتریشیا لومومبا در یک استودیوی تلویزیونی متروکه و خلوت، درباره زبان به بحث و گفتگو می‌پردازند. آن‌ها با اشاره به کلام گفتاری به عنوان «دشمن» (سلاحی که توسط نظام حاکم برای سردرگم کردن جنبش‌های آزادی‌بخش استفاده می‌شود)، به ساختارشکنی معانی صداها و تصاویر می‌پردازند تا به «نقطه صفر» بازگردند و لذت واقعی یادگیری را تجربه کنند.

در حالی که گروه رولینگ استونز در حال تمرین ترانه «همدردی با شیطان» در استودیو هستند، یک روایت متناوب از طریق پنج بخش مختلف، به بررسی جامعه، سیاست و فرهنگ سال ۱۹۶۸ می‌پردازد.

تحلیلی از تحولات اجتماعی مه ۱۹۶۸ که بلافاصله پس از اعتراضات کارگران و دانشجویان ساخته شد. این اثر از دو بخش تشکیل شده است که هر دو بخش دارای تصاویر کاملاً یکسان اما با روایت‌های صوتی متفاوت هستند.

هم‌زمان با رشد فرهنگ مصرف‌گرایی در شهر پاریس و میان مردم فرانسه، یک زن خانه‌دار که به همراه همسر و دو فرزندش در یک آپارتمان بلندمرتبه زندگی می‌کند، برای تامین هزینه‌های زندگی به تن‌فروشی روی می‌آورد.

در هفت بخش مختلف، گدار، ایونس، کلاین، لولوش، مارکر، رنه و واردا همدردی و حمایت خود را از ارتش ویتنام شمالی در طول جنگ ویتنام به تصویر می‌کشند.

گروه کوچکی از دانشجویان فرانسوی در حال مطالعه آثار مائو هستند و تلاش می‌کنند جایگاه خود را در جهان پیدا کنند و با استفاده از تروریسم، جامعه را به یک جامعه مائوئیستی تغییر دهند.

مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه که تاریخچه تن‌فروشی را در طول اعصار مختلف روایت می‌کند.

پائولا نلسون برای ملاقات با معشوقش، ریچارد پولیتزر، به آتلانتیک سیتی می‌رود اما با جسد او مواجه می‌شود و تصمیم می‌گیرد درباره مرگش تحقیق کند. او در اتاق هتلش با تایفوس ملاقات می‌کند و در نهایت او را بیهوش می‌کند. جسد تایفوس بعداً در آپارتمان دیوید گودیس، که یک نویسنده است، پیدا می‌شود. پائولا دستگیر و بازجویی می‌شود و از آن پس با گانگسترهای متعددی روبرو می‌شود.

شش بخش کوتاه در مناطق مختلف پاریس که توسط شش کارگردان ساخته شده است. «سن ژرمن د پره» (دوشه)، «ایستگاه شمال» (روش)، «خیابان سن دنی» (پوله) و «مون‌پارناس و لوالوآ» (گدار) داستان‌هایی از عشق، لاس‌زدن و تن‌فروشی هستند؛ «میدان اتوال» (رومر) درباره یک بزاز و چترش است؛ و «لا موئت» (شابرول) داستان یک خانواده بورژوا و گوش‌گیرها را روایت می‌کند.

زنی سطحی‌نگر در انتخاب میان شوهر بدرفتار و فاسق مغرور خود دچار تعارض و سردرگمی می‌شود.

پنج داستان کلاهبرداری که در پنج شهر بین‌المللی اتفاق می‌افتد: توکیو در ژاپن («پنج ولی‌نعمت فومیکو» اثر هیرومیچی هوریکاوا)؛ آمستردام در هلند («رودخانه‌ای از الماس» اثر رومن پولانسکی)؛ ناپل در ایتالیا («نقشه راه» اثر اوگو گرگورتی)؛ پاریس در فرانسه («مردی که برج ایفل را فروخت» اثر کلود شابرول)؛ و مراکش در کشور مراکش («مرد شیاد» اثر ژان-لوک گدار). بخش مربوط به گدار در اکران اولیه سینمای فرانسه و بخش پولانسکی در نسخه خانگی سال ۲۰۱۶ گنجانده نشده بود.

در طول جنگ در یک کشور خیالی، سربازان بی‌پروا کشاورزان فقیر را با وعده یک زندگی آسان و شاد استخدام می‌کنند. دو تن از این کشاورزان از دلاوری‌های خود برای همسرانشان نامه می‌نویسند.

جرمی پروکوش، تهیه‌کننده فیلم‌های هنری، که از کار کارگردان خود ناراضی است، فریتس لانگ (در نقش خودش) را استخدام می‌کند تا اقتباسی از «ادیسه» را کارگردانی کند. اما وقتی به نظر می‌رسد این فیلم‌ساز افسانه‌ای در حال ساخت اثری است که شکستش حتمی است، پروکوش یک فیلم‌نامه‌نویس را برای جان بخشیدن به متن وارد کار می‌کند. با ایجاد شکاف میان این نویسنده و همسرش، زندگی حرفه‌ای و شخصی آن‌ها با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کند.

چهار فیلم کوتاه از چهار کارگردان مختلف که به اصول زندگی مدرن می‌پردازند. «بکارت» (روسلینی): آنا ماریای مهماندار، برای دور کردن یک خواستگار سمج که رفتارهای مادرانه را ترجیح می‌دهد، با پیروی از توصیه‌های دوست‌پسر دوردستش، رفتاری بی‌پروا پیش می‌گیرد. «دنیای جدید» (گدار): انفجار یک بمب اتمی اثرات عجیبی روی ساکنان یک شهر می‌گذارد. «پنیر ریکوتا» (پازولینی): در حین فیلم‌برداری فیلمی با موضوع مذهبی، بازیگر فرعی، استراچی، به دلیل سوءهاضمه ناشی از خوردن پنیر ریکوتا، روی صلیب می‌میرد. «مرغ پرکنده» (گرگوتی): در حالی که یک کارشناس برای هیئت مدیره بازرگانان مدرن‌ترین تکنیک‌ها را برای افزایش فروش از طریق کشف خودِ پنهان مصرف‌کننده متوسط تشریح می‌کند، داستان انسانی یک بورژوا روایت می‌شود که با پیروی از این پیشنهادها، روی خرید یک قطعه زمین در حومه شهر تمرکز می‌کند.

آنی‌یس، زن جوان و بورژوای اهل ژنو، نامه‌ای به دوستش می‌نویسد و تعریف می‌کند که چگونه به همسرش خیانت کرده است. آنی‌یس که مجذوب رفتارها و حرکات یک زن خیابانی برای جذب مشتری شده، تصمیم می‌گیرد از او تقلید کند و اولین مردی را که روی نیمکت باغ نشسته، وسوسه می‌کند.